Coñecemos parte da nosa historia: A revolta das pedradas

A Revolta das Pedradas de 1918 en Neda non foi só un estalido de rabia contra a carestía da vida, senón unha lección monumental de afouteza protagonizada polas mulleres da vila. Nun contexto de fame e inxustiza, as nedenses non agardaron por permisos nin liderados alleos; foron elas quen, con pedras nas mans e unha determinación inquebrantable, encabezaron a loita pola dignidade das súas familias fronte á especulación do gran. 

Esta coraxe histórica conecta directamente co espírito do movemento feminista actual e as mobilizacións do 8M, lembrándonos que a loita pola xustiza social sempre tivo rostro de muller. Hoxe, ao reivindicarmos o noso espazo na historia, honramos a aquelas mulleres de Neda que, moito antes das proclamas modernas, xa sabían que a unión e a acción directa son as ferramentas máis potentes para transformar o mundo.

Así, durante o mes de marzo, o alumnado do 2º ciclo de Primaria traballou sobre este feito da nosa historia local. A través dunha presentación lembraron a estas mulleres de Fene, Neda e Narón que lideraron nos seus inicios a revolta chamada “A Revolta das Pedradas”. 

Falaron da importancia de igualdade de dereitos de homes e mulleres e a continuación debuxaron unha "pedra" nunha folla, na que escribiron dentro un dereito da muller. Enrugáronna como se fose unha pedra e lanzaron a bola de papel ao berro de:

“Pola igualdade de dereitos entre homes e mulleres!”

En definitiva, a Revolta das Pedradas é moito máis que unha efeméride nun libro de historia local; é o fío violeta que une o noso pasado coas nosas aspiracións de futuro. Ao lembrarmos daquelas veciñas de Neda, non só rescatamos do esquecemento a súa valentía, senón que reafirmamos o compromiso de seguir batallando contra as desigualdades que aínda hoxe persisten. 

Que o eco daquelas pedras lanzadas con afouteza nos sirva de alento cada 8 de marzo e cada día do ano, para entender que a xustiza social e o feminismo son camiños que se constrúen coa mesma determinación que elas amosaron na ribeira do río. 

Porque as mulleres de Neda onte abriron a fenda, e as de hoxe seguimos ensanchando o camiño.